Teoria komunikacji Paula Watzlawicka Na podstawie pracy z osobami ze schizofrenią skonstruował teorię komunikacji, którą oparł na pięciu aksjomatach: Człowiek nie może się nie komunikować, warunkiem jest tu jednak konieczność jego fizycznej obecności; Komunikat zawiera w sobie dwa aspekty: treść i relację; Człowiek komunikuje się werbalnie i niewerbalnie; Istotą relacji jest subiektywnie widziana przyczynowość. W interakcji nie ma obiektywnego początku, ani przyczyny. Komunikacja nie jest więc aktem jednostronnym, lecz cyklicznym; Relacje interpersonalne mogą mieć charakter symetryczny lub komplementarny.
Wybrane publikacje w języku polskim „Jak być nieszczęśliwym”, 1993
w języku angielskim An Anthology of Human Communication, 1964 Pragmatics of Human Communication, 1967 Change: Principles of Problem Formation and Problem Resolution (z Johnem Weakland i Richardem Fisch), 1974 How Real Is Real?, 1976 The Language of Change, 1977 The Situation Is Hopeless, But Not Serious: The Pursuit of Unhappiness, 1983 The Invented Reality: How Do We Know What We Believe We Know?