Walki o Rietschen – walki stoczone 18-21 kwietnia 1945 roku o Rietschen, podczas II wojny światowej, część operacji łużyckiej w ramach operacji berlińskiej.
Tło sytuacyjne Zgodnie z dyrektywą dowódcy 1 Frontu Ukraińskiego 2 Armia Wojska Polskiego (2 AWP) miała w ramach operacji berlińskiej przełamywać obronę niemiecką na odcinku Rothenburg - folwark Wysokie. W nocy 11 kwietnia 2 AWP zluzowała sowiecką 13 Armię nad Nysą Łużycką, w 30 km pasie od m. Młoty do folwarku Wysokie. Zadaniem 2 AWP było przełamanie obrony niemieckiej w pasie natarcia i rozwijanie powodzenia na kierunku: Niesky, Welka, Drezno na głębokość 90 km. Obrona niemiecka o głębokości 30 - 35 km opierała się na rzekach: Nysa Łużycka, Weißer Schöps i Schwarzer Schöps. Przed frontem 2 AWP broniły się dwie dywizje niemieckie: Dywizja Grenadierów Pancernych Brandenburg i 615 Dywizja Specjalna z 4 Armii Pancernej Grupy Armii Środek. W I rzucie Niemcy mieli ok. 19 tys. żołnierzy, w II rzucie ok. 21 tys. W I rzucie 2 Armii nacierały od północy: 10 DP, 7 DP (na kierunku pomocniczym, prowadziły działania wiążące), 9 i 8 DZ na głównym kierunku uderzenia. W II rzucie 5 DP i 1 KPanc.