13 pp po zajęciu Rietchen miał wrócić w podporządkowanie macierzystej dywizji. 13 pp wzmocniony czołgami opanował Trebus (zabito 52 Niemców i 32 wzięto do niewoli). Opór Niemców potężniał, 13 pp przeszedł w walkach 11 km. Natarcie jego zostało załamane 2 km. przed Rietschen. Między nacierającymi 13 i 15 pp wytworzyła się luka ok. 9 km., w którą wprowadzono 17 pp. 17 pp napotkał opór pod Sandschenke. Po dwóch godzinach walk miejscowość zdobyto, po czym ruszył w kierunku Szprewy - oddalonej ok. 20 km. Dowódca pułku sformował Oddział Wydzielony, w sile wzmocnionej kompanii, który opanował kilka miejscowości. Siły główne 17 pp wieczorem dotarły do Schwarzer Schöps i z marszu sforsowały rzekę w dwóch miejscach.
Główne siły 5 DP miały 20 kwietnia opanować m. Koeningswartha. 5 DZ jako walczącą samodzielnie miała wzmocniony każdy pułk batalionem czołgów oraz dwoma bateriami dział samobieżnych. Dowództwo i sztab 5 DP było w m. Tauer. 19 kwietnia siły 5 DP przesunęły się 15 km na zachód. Prawoskrzydłowe dywizje 2 AWP (7 i 10 DP) starały się zlikwidować rietschenskie zgrupowanie niemieckie, jednak początkowo bez powodzenia. Zgrupowanie nacierające na Rietschen liczyło: 18 batalionów piechoty, 9 dywizjonów artylerii, 2 bataliony czołgów i 2 dywizjony artylerii pancernej. Dysponowało 59 wozami bojowymi. Z kierunku płn-wsch.