Przez całe życie czynnie uprawiał turystykę górską i zachęcał do niej innych. Na terenie sanatorium w Istebnej założył koło PTTK, któremu przewodniczył. Organizował wycieczki górskie zarówno dla pacjentów sanatorium jak i dla jego personelu, uznając turystykę górską za pomocną w rehabilitacji jak i za ważny element zdrowego trybu życia. Ostatnią wycieczkę pracowników istebniańskiego sanatorium do Czarnego Stawu pod Rysami prowadził jeszcze w 1961, a w październiku tego roku był przy Zmarzłym Stawie pod Zawratem.
Po śmierci został pochowany na cmentarzu komunalnym w Istebnej. W holu Państwowego Sanatorium Przeciwgruźliczego dla Dzieci i Młodzieży w Istebnej wmurowano tablicę pamiątkową poświęconą jego pamięci.
Przypisy
Bibliografia Dubiski Józef: Istebniańskie cmentarze. „Wierchy” 37, s. 279-280, 1969 Mazur G. Zygmunt Dadlez, the first director of the Antitubercular Sanatorium for Children and Youth in Istebna. „Gruźlica” 36 (8), s. 705-707, 1968 Radwańska-Paryska Zofia, Paryski Witold Henryk: Dadlez Zygmunt, w: Wielka encyklopedia