Karol Głombiowski (ur. 22 kwietnia 1913 w Paderborn, zm. 13 października 1986 w Gdańsku) – polski bibliolog, twórca polskiej szkoły bibliologicznej. Badacz dziejów książki, czytelnictwa; wprowadził nowe metody w funkcjonowaniu bibliotekarstwa akademickiego.
Życiorys W 1918 roku wraz z rodziną zamieszkał w Wejherowie, gdzie ukończył szkołę powszechną i gimnazjum. W latach 1933–1938 studiował filologię klasyczną na Uniwersytecie Warszawskim. Pracę magisterską Quae nutricis In tragedia Graeca partes fuerint, napisał pod kierunkiem prof. Aleksandra Tyrana. Od 1938 roku pracował jako nauczyciel języka łacińskiego i niemieckiego w prywatnym gimnazjum w Rembertowie.
W czasie II wojny światowej działał w ruchu oporu, w kieleckim oddziale partyzanckim AK, Jędrusie. Był uczestnikiem akcji bojowych, za które otrzymał odznaczenia państwowe. W 1939 r. zorganizował tajne nauczanie w Rembertowie. W latach 1940–1944 zorganizował tajne nauczanie w Modliborzycach.