Od 1910 należał do Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk. Był członkiem Sodalicji Mariańskiej i zwolennikiem prawicowo-konserwatywnych poglądów Romana Dmowskiego. W latach trzydziestych był prezesem Koła Stronnictwa Narodowego w Inowrocławiu. W 1933 roku stanął przed sądem oskarżony o obrazę rządu. Został ukarany grzywną oraz miesięcznym aresztem w zawieszeniu.
Ożenił się z Janiną Czesławą Wentzel, córką Karola i Heleny ze Stabrowskich (ślub w Poznaniu w 1908). Z tego związku urodziło się dwoje dzieci: Zbigniew Marian (1912) i Krystyna (1913). Córka była szybowniczką. W 1935 zdobyła rekord Polski w wysokości lotu. Jako pierwsza na świecie odbyła nocny lot żaglowy. Zbigniew Ganowicz ukończył studia na Uniwersytecie Poznańskim. W roku akademickim 1938/39 zdobył zawód inżyniera rolnika. Zmobilizowany w stopniu podporucznika do 15 Pułku Ułanów Poznańskich, poległ pod Młocinami 19 września 1939 roku. Został pochowany na Cmentarzu Wawrzyszewskim w Warszawie.