Generał Zieliński o mjr Włodzimierzu Mężyńskim w rozkazie do Legionistów dnia 13 lutego 1918 roku: Od podoficera do szarży oficera sztabowego szedł major Mężyński, nie zważając na swe słabe, nadwątlone zdrowie, po drodze pracy i nieskazitelnej służby, podyktowanej prostą linią jasnej duszy i charakteru i prawdziwym umiłowaniem idei wojska polskiego. Sam żołnierz, rozumiał żołnierza i był mu dowódcą z ducha i serca, a u schyłku dni swoich odszedł, jak strudzony pracą żniwiarz zasłużony. Żegnam w nim jednego z Tych, którym danem było podnieść szeregi Legionów ponad normę przeciętnego wojska, wykształcić ten szczególny duch w naszych szeregach, który był i będzie naszą sławą, dumą i pięknem. Za Twoje młode życie, które spłonęło jak wspaniała ofiara na ołtarzu Ojczyzny, za Twoja służbę wierną aż do śmierci – żegnamy Cię wszyscy, majorze Mężyński, naszym żołnierskim pozdrowieniem: Cześć!
thumb|Zdjęcie nagrobka z sierpnia 2014
Miejsce pochówku Ciało 28-letniego Majora spoczęło na cmentarzu Legionistów w Krakowie (dzisiejsza kwatera legionistów na cmentarzu Rakowickim) wśród prostych żołnierskich mogiłNekrologia. Pogrzeb majora Leg. pol. ś. p. W. Mężyńskiego Czas 1918 nr 76 z 15 lutego s.