thumb|Hsinbyushin na słoniu bojowym Wojna birmańsko-syjamska 1764–1769.
W latach panowania lokalnego birmańskiego władcy Alaungphayi (1714–1760) doszło do serii wypraw militarnych, które zagroziły Syjamowi. Alaungphaya nie doczekał ostatecznego triumfu, gdyż zmarł podczas oblężenia stolicy Syjamu Ayutthayi. Po śmierci władcy w Birmie miały miejsce spory o tron, z których zwycięsko wyszedł nastawiony na ekspansję terytorialną Hsinbyushin (1760–1776). Nowy władca wyruszył na czele znacznych sił na Chiang Mai (północna Tajlandia), które zdobył po krótkiej walce. Następnie obrał kurs się na północny wschód na tereny obecnego Laosu. Po podbiciu tego kraju pomaszerował w kierunku południowym z zamiarem zdobycia stolicy Syjamu Ayutthayi, oblegając je siłami 50 000 żołnierzy.
Dnia 20 stycznia 1766 r. Syjamczycy w sile 50 000 żołnierzy uderzyli na oblegających miasto Birmańczyków, jednak celna salwa z muszkietów wywołała panikę w przednich szeregach atakujących i ich gwałtowny odwrót, w wyniku którego śmierć poniosło kilka tysięcy żołnierzy syjamskich. Także przybyłej 10-tysięcznej armii posiłkowej nie udało się wyprzeć Birmańczyków z zajętych stanowisk. Wraz z nastaniem pory deszczowej walki wygasły.