Marian Jurecki (ur. 28 lipca 1896 w Pawłowce, zm. 28 września 1984) – oficer dyplomowany artylerii Wojska Polskiego II RP, Polskich Sił Zbrojnych i ludowego Wojska Polskiego, pułkownik, skazany w procesie Tatar-Utnik-Nowicki.
Życiorys Urodził się 28 lipca 1896 roku w Pawłowce, w rodzinie AntoniegoWojskowe Biuro Historyczne - Marian Jurecki Kolekcja Akt Personalnych i Odznaczeniowych [dostęp 2022-01-16]., szlachcica, obywatela ziemskiego z Kijowszczyzny. Ukończył korpus kadetów i szkołę artyleryjską w Odessie. W czasie I wojny światowej walczył w szeregach armii rosyjskiej. Był dwa razy ranny i siedem razy odznaczony. W czasie wojny z bolszewikami walczył na froncie.
1 czerwca 1921 roku pełnił służbę w Dowództwie Obrony Przeciwlotniczej, a jego oddziałem macierzystym był dywizjon artylerii zenitowej. Razem z nim służbę pełnił jego szwagier, porucznik Aleksander Głogowski (ur. 19 października 1891). W tym samym roku obaj zostali przeniesieni do baterii zapasowej artylerii zenitowej w Warszawie.