W roku 1972 obronił pracę doktorską w dziedzinie nauk farmaceutycznych i otrzymał stanowisko adiunkta, które zajmował do roku 1988. Został habilitowany w roku 1989. W następnych latach kierował Katedrą i Zakładem Farmakognozji z Pracownią Roślin Leczniczych. Tytuł profesora i stanowisko profesora zwyczajnego otrzymał w roku 1998. Pełnił funkcje: prodziekana Wydziału Farmaceutycznego (1990–1993), dziekana Wydziału (1993-1999), prorektora AM ds. Nauki (od 1999), członka Senackich Komisji – ds. Współpracy z Zagranicą, ds. Inwestycji i Aparatury oraz ds. Organizacji, Rozwoju i Budżetu.
Odbył staże naukowe i zawodowe w Danii i Holandii. Nawiązał współpracę naukową z placówkami o podobnym profilu w Austrii, Chinach, Grecji, Indiach, Kanadzie, Malezji, Meksyk, Mongolii, USA, i na Węgrzech. Wyniki swoich badań referował na 150 konferencjach naukowych (głównie zagranicznych). Był współorganizatorem 7. ogólnopolskich konferencji naukowych nt. „Zastosowanie metod chromatograficznych w badaniach fitochemicznych i biomedycznych” oraz 4. międzynarodowych sympozjów nt.