thumb|Do mechanoreceptorów skórnych należy m.in. ciałko dotykowe Meissnera znajdujące się na granicy naskórka i skóry właściwej. Zdjęcie z mikroskopu świetlnego, powiększenie 100×. Mechanoreceptor – receptor czuciowy odpowiadający za odbiór bodźców mechanicznych, takich jak dotyk, wibracje, rozciąganie. Pod wpływem bodźca następuje zmiana potencjału błony receptora (depolaryzacja). Dostatecznie dużego potencjału receptorowego generuje powstanie impulsu nerwowego w neuronie czuciowym odbierającym sygnał od receptora, który dociera do ośrodkowego układu nerwowego.
Ze względu na położenie wyróżnia się mechanoreceptory skórne, mechanoreceptory mięśni i stawów (proprioreceptory) oraz mechanoreceptory trzewne (interoreceptory).
Mechanoreceptory skórne Ze względu na lokalizację oraz wielkość i specyficzność pola recepcyjnego (obszaru, z którego są odbierane bodźce) wyróżnia się dwa podstawowe typy receptorów skórnych: mechanoreceptory typu I: leżą na granicy naskórka i skóry właściwej, mają małe, wyraźne odgraniczone od siebie pola recepcyjne; do tego typu należą ciałka dotykowe Meissnera oraz łąkotki dotykowe Merkela, mechanoreceptory typu II: leżą głęboko w skórze właściwej i mają duże, słabo odgraniczone pola recepcyjne;