Ŭnhae sa (, ) – koreański klasztor.
Historia klasztoru Klasztor został wybudowany na wschodnim zboczu góry P’algong przez Narodowego Nauczyciela Chŏgina Hyech’ŏla (785–861). Jego pierwotna nazwa to Haean sa (Klasztor Spokojnego Oceanu).
W 1268 roku w tym klasztorze zorganizowano Zgromadzenie Dharmy z okazji ukończenia prac nad drugim zestawem drukarskich drewnianych płyt z buddyjskim kanonem. Przybyło 100 najwybitniejszych mnichów tego okresu i Iryŏn został wybrany przewodniczącym zgromadzenia. Podczas tego spotkania próbował przekazać zebranym ideę ideologicznego zjednoczenia koreańskiego buddyzmu. Szczególnie zależało mu na zjednoczeniu szkół sŏn i szkół kyo (doktryny) pod jednym sztandarem buddyzmu. Jak poradził jednemu ze swoich uczniów: „czytać sutry w dzień i medytować w nocy”Chris Verebes, Empty House. Zen Masters and Temples of Korea, s. 144..
W 1546 roku klasztor został nieco przeniesiony przez mnicha Ch’ongyo z Haeanp’ŏng na dzisiejsze miejsce. Wtedy zmieniono nazwę na Ŭnhae sa. W 1589 roku mnisi Popryong and Kwangshim dokonali rekonstrukcji klasztoru.