Jerzy Klamka (ur. 31 maja 1944 w Libiążu) – polski automatyk, specjalista w zakresie sterowalności, obserwowalności oraz stabilności układów dynamicznych, profesor nauk technicznych, profesor zwyczajny w Politechnice Śląskiej, członek rzeczywisty Polskiej Akademii Nauk, prezes Oddziału PAN w Katowicach w kadencji 2010–2014.
Życiorys W 1968 ukończył z wyróżnieniem studia na Wydziale Automatyki Politechniki Śląskiej, a w 1971 również z wyróżnieniem na kierunku matematyka na Wydziale Matematyki Fizyki i Chemii Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach. W 1974 na Politechnice Śląskiej obronił z wyróżnieniem doktorat z automatyki na podstawie pracy pt. Zastosowanie kanonicznej formy Jordana do badania sterowalności (promotor: prof. dr inż. Jerzy Siwiński). Drugi doktorat z wyróżnieniem, z matematyki, obronił w 1978 na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach. W 1981 uzyskał stopień doktora habilitowanego w dyscyplinie automatyka, a w 1990 tytuł naukowy profesora. W latach 1982–2006 był zastępcą Dyrektora Instytutu Automatyki na Wydziale Automatyki, Elektroniki i Informatyki Politechniki Śląskiej.