Pierwszy kontakt z grą na poziomie reprezentacyjnym zaliczył, gdy po kontuzji Rodneya Blake’a został powołany do reprezentacji A na Puchar Narodów Pacyfiku 2007, gdzie podczas jedynego występu, przeciw Japonii, zdobył przyłożenie. W kolejnej edycji zagrał ponownie przeciw Japończykom, a także z Samoa i New Zealand Māori.
Do pierwszej reprezentacji został powołany w październiku 2009 roku na kończącą sezon wyprawę na północną półkulę, podczas której wziął udział w dwóch towarzyskich spotkaniach z brytyjskimi drużynami klubowymi, Gloucester i Cardiff Blues.
Dobre opinie po ligowym sezonie 2010 zyskały mu miejsce w składzie reprezentacji na czerwcowe testmecze. Zadebiutował w spotkaniu z Fidżi, dodatkowo przeciwko swojemu bratu Campese, dla którego był to również pierwszy mecz w reprezentacji. Zostali oni czwartą parą braci w historiiPozostałymi byli Tana i Mike Umaga (Nowa Zelandia – Samoa 1999), Stephen i Graeme Bachop (Samoa – Japonia 1999), Pita i Sam Alatini (Nowa Zelandia – Tonga 2000)., która stanęła naprzeciw siebie w oficjalnym meczu międzynarodowym, a jednocześnie pierwszą, gdy obaj gracze zaliczali swój debiut. Wobec nieobecności Benna Robinsona i Bena Alexandra utrzymał się następnie w wyjściowym składzie na trzy mecze z Anglią i Irlandią.