Gdy w meczu Super Rugby złamał rękę, sądził, iż rozwiały się jego szanse na reprezentacyjne występy. Praca nad sprawnością i techniką wykonana podczas rehabilitacji zaowocowała jednak powołaniem na drugą połowę Pucharu Trzech Narodów 2011 w miejsce Pekahou Cowana. Cały mecz ze Springboks przesiedział na ławce rezerwowych, pojawił się natomiast w końcówce spotkania z All Blacks, a Australijczycy odnieśli pierwszy od dekady triumf w tych zawodach. Pozostał również w okrojonej do trzydziestu zawodników kadrze na Puchar Świata w Rugby 2011, podczas którego wystąpił w dwóch meczach: w fazie grupowej z Rosją i w decydującym o brązowym medalu triumfie nad Walią. Przeciwko Walijczykom wystąpił jeszcze podczas jesiennego zwycięskiego minitournée, które obejmowało także mecz z Barbarians.

Został powołany do reprezentacji na sezon 2012, wypadł z niej jednak z powodu kontuzji. Pojawił się następnie w szerokim składzie kadry przygotowującej się do spotkań podczas tournée British and Irish Lions 2013, nie znalazł jednak uznania przy ustalaniu meczowych składów, a jego wyjazd z Australii przekreślił szanse na reprezentacyjne występy.