Kierowniczka komórki „IKo”Kryptonim powstał od jej pseudonimu. od 1941 w Oddziale Organizacyjnym KG ZWZ-AK, a która utrzymywała łączność z obozami jenieckimi i robotnikami polskimi wywiezionymi w głąb Rzeszy hitlerowskiejJerzy Janusz Terej, Na rozstajach dróg. Ze studiów nad obliczem i modelem Armii Krajowej, Warszawa 1980, s. 335.. Wspólnie ze Stanisławem Smoleńskim redagowała konspiracyjne pismo Głos Ojczyzny” przeznaczone dla rodaków przebywających w Niemczech. 17 lipca 1940 w czasie tajnej matury kompletów liceum im. Królowej Jadwigi po raz pierwszy aresztowana z grupą nauczycieli i uczennicami. Prowadziła nadal nauczanie będąc więzioną na Pawiaku. Po 2 tygodniach zwolniona, ale nie zaniechała konspiracji. Oprócz „IKo” prowadziła komórkę „Import”, która zajmowała się odbiorem poczty i pieniędzy dla kurierów z zagranicy.
28 kwietnia 1942 podczas spotkania z jednym z korespondentów „IKo”Który okazał się konfidentem gestapo. została powtórnie aresztowana w mieszkaniu Wiktorii Cieciemirskiej przy ul. 6 Sierpnia 58. Więziona na Pawiaku i torturowana w siedzibie Gestapo przy al. Szucha 25 podczas których nic nie ujawniła. Wzięła wszystko na siebie wobec okazanych dowodów. Podczas przesłuchania została zamordowana, a jej zmasakrowane zwłoki przekazano do kostnicy przy ul.