Jako osoba dorosła Slozkina była w szczególny sposób związana z parafią Chrystusa Zbawiciela w Asnières. Jej wieloletni proboszcz, Metody (Kulman), był jej ojcem duchowym. Pracowała w publikowanym przez parafię czasopiśmie religijnym Wiecznoje (L'Eternel), współorganizowała doroczne pielgrzymki do Palestyny, była lektorką w czasie nabożeństw cerkiewnych, katechetką w szkole parafialnej, pracowała także w przytułku dla osób starszych i chorych założonym przez Metodego (Kulmana).
Mniszka W 1964 Jelena Slozkina złożyła na ręce biskupa Metodego tajne śluby zakonne w riasofor. Nie zamieszkała w monasterze, gdyż musiała opiekować się chorą matką. W 1973 obroniła na Sorbonie pracę doktorską poświęconą Pustelni Optyńskiej i Iwanowi Kiriejewskiemu. W ciągu następnych kilku lat była lektorką języka rosyjskiego oraz kultury rosyjskiej w Institut national des Langues et Civilisations orientales.
Wieczyste śluby mnisze złożyła po śmierci matki, w 1988, w czasie pielgrzymki do Palestyny, w żeńskim monasterze w Betanii. Przyjęła imię zakonne Olga i osiadła w monasterze Opieki Matki Bożej w Bussy-en-Othe.