Twórczość Literacka biografia Stepana Prociuka rozpoczęła się na początku lat 90. Wówczas był on członkiem grupy literackiej, działającej pod nazwą Nowa Degeneracja”. W 1992 r. grupa wydała tom Nowa Degeneracja, do którego wszedł zbiór poezji autorstwa Stepana Prociuka pod tytułem „Na ostrzu dwóch prawd”. W słowie wstępnym Jurij Andruchowycz tak wypowiedział się o twórczości poety: „Prociuk panuje nad chaosem. Chaos panuje nad Prociukiem. To dostojni rywale.” Następnie ukazał się zbiór wierszy Apologetyka o świcie (Użgorod, 1996 r.) oraz Zawsze i nigdy (Lwów, 1999 r.) Z czasem autor oddał się twórczości prozatorskiej, rezygnując z poezji.

Zdaniem Stepana Prociuka, głównym tematem literatury jest ludzka dusza, a sam pisarz jest uniwersalną alegorią światopoglądu humanistycznego.

W 1996 r. ukazał się zbiór esejów Rycerze rysika i kawiarni (Kijów) oraz pierwszy zbiór esejów Przekroczenie w próżni.

Stryczek dla czułości W 2001 r. w wydawnictwie tarnopolskim Dżura ukazała się powieść „Stryczek dla czułości”, która otrzymała diametralnie różne recenzje. Kompozycyjnie powieść jest spowiedzią głównego bohatera Demiana, spowodowaną listem byłej ukochanej i charakteryzuje się kolażową kompozycją i fragmentaryzmem obrazów. Autor często odwołuje się do reportażu i publicystycznych dygresji.