Richard Chartres, anglikański duchowny i teolog, krytycznie oceniający konferencję stwierdził, że podczas konferencji spośród wszystkich mówców, co najwyżej Graham dotknął problemu istnienia zła na świecie, ponieważ wyjaśnił, że zło jest wynikiem grzechu. Pozostali mówcy podchodzili do tematu pokoju i rozbrojenia na „miękko” i w sposób ugodowy względem gospodarzy.

Poza udziałem w konferencji Graham głosił w cerkwi prawosławnej oraz w zborze baptystycznym w Moskwie. Gdy głosił kazanie w zborze baptystycznym pewna kobieta uniosła transparent z napisem: „Mamy ponad 150 więźniów za służbę Ewangelii”. Graham nie ustosunkował się do tego w kazaniu.

Spędził trzy godziny na rozmowie z Gieorgijem Arbatowem, którego określił później mianem „bardzo wspaniałego urzędnika”. Według relacji Grahama, miał się też spotkać z Borisem Ponomariowem, sekretarzem i kierownikiem Wydziału Międzynarodowego KC KPZR, który oprowadził go po Kremlu. W swej książce z 1997 roku Graham przyznał, że przeprowadził tajne rozmowy z urzędnikami wysokiego szczebla na temat praw człowieka, ale szczegółów tych rozmów nie mógł wtedy ujawnićDotyczyły między innymi dwóch rodzin zielonoświątkowych ukrywających się w ambasadzie amerykańskiej, którym władze sowieckie nie chciały zezwolić na wyjazd do Stanów.