Szarocin – Sorotindorf alio nomine Pfafindorf, w 1945 r. Sorocin i od 1946 r. Szarocin jest nieznacznie mniejszy od Leszczyńca czy Ogorzelca. Jego powierzchnia dochodzi do 669 ha, a liczba mieszkańców w 1840 r. osiągnęła stan 698 osób. Po 1945 r, zawsze przekracza 500Słownik geografii turystycznej Sudetów, red. M. Staffa: t. 8 – Kotlina Kamiennogórska, Wrocław 1997, s. 307.
thumb|300px|Kościół św. Jana Nepomucena Męczennika w Leszczyńcu thumb|300px|Dwa kościoły w Leszczyńcu
Parafia Leszczyniec po 1945 r. w znacznym stopniu zmieniła swe granice. Stara Białka weszła w skład parafii Lubawka, a przy Leszczyńcu pozostało kilkanaście osób z Nowej Białki. Teren parafii przesunął się w kierunku Kamiennej Góry przez oddanie proboszczowi w trwałą obsługę Rędzin, Pisarzowic i Raszowa. Do Leszczyńca został skierowany w 1946 r. ks. Teofil Patynek, jako wikariusz współpracownikWiadomości Kościelne, nr 9-10 (1946), s. 18, natomiast na ewangelickiej plebanii w Rędzinach zamieszkał w poł. 1947 r. ks. Franciszek Madeja, który poprzednio jako kapłan Zgromadzenia Misjonarzy św. Wincentego a Paulo pełnił w dekanacie żagańskim obowiązki powiatowego wikariusza współpracownikaWiadomości Kościelne, nr 5-7 (1947), s. 113. Gdy jesienią 1947 r. ks. Teofil Patynek wyjechał z Leszczyńca, parafię otrzymał w zarząd ks.