mały|Stela Meszy Mesza (hebr. מֵישַׁע; moab. 𐤌𐤔𐤏 MŠ) – król Moabu z IX wieku p.n.e. Głównymi źródłami na temat jego życia i panowania są Stary Testament oraz bazaltowa stela nazwana od jego imienia.

Życiorys Relacja biblijna Mesza występuje w biblijnej Drugiej Księdze Królewskiej. Opisany jest tam jako lennik króla izraelskiego Achaba, płacący mu trybut w wysokości stu tysięcy owiec oraz wełny ze stu tysiąca baranów. Po śmierci Achaba moabicki władca zbuntował się przeciwko jego następcy – Joramowi. Ten wyprawił się na Meszę w sojuszu z królem judzkim Jozafatem oraz władcą Edomu. Przeprawiwszy się przez terytorium Edomu, uderzyli na Meszę od południa, jednak podczas siedmiodniowej wędrówki przez pustynię zabrakło im wody. Od śmierci z pragnienia uratował ich prorok Elizeusz, nakazując wykopać rowy, które w cudowny sposób napełniły się wodą. Mesza został pobity przez najeźdźców i oblężony w twierdzy Kir-Chareszet. Niemogący wyrwać się z oblężenia władca Moabu złożył swojego pierworodnego syna w ofierze bogu Kemoszowi. Przerażeni tym czynem Izraelici wycofali się z walki i wrócili do swojego kraju.