right|thumb|Baszta otwarta (łupinowa) z końcowego okresu Cesarstwa Rzymskiego; na wystających belkach (ozn. "A") układano pomost, łączący ganki na murach po obu stronach baszty. thumb|Baszty murów miejskich w Ávili thumb|Baszty zamku Chillon Baszta – budowla obronna, stanowiąca element starożytnego i średniowiecznego muru obronnego w postaci wysunięcia jego fragmentu przed lico i wzniesienia ponad jego poziom. Baszta może być w stosunku do wnętrza obwodu obronnego zamknięta, dostępna z chodnika straży, otwarta częściowo (arkadą) lub całkowicie jako wykuszJanusz Bogdanowski, Architektura obronna w krajobrazie Polski – od Biskupina do Westerplatte. PWN, Warszawa-Kraków, 1996. (s. 513)..
Janusz Bogdanowski w swoich książkach jako element odróżniający basztę od wieży podkreśla zmianę sposobu obrony: odejście od biernej roli murów na rzecz obrony skrzydłowej wobec rozwoju broni palnej. Stąd baszty wysuwają się przed narys murów i opatrzone zostają przez możliwie dużą liczbę strzelnic zamiast gładkich ścian średniowiecznej wieżyJanusz Bogdanowski, Sztuka Obronna. Wyd. Zarządu Zespołu Jurajskich Parków Krajobrazowych w Krakowie, Kraków, 1993. (s. 43).Janusz Bogdanowski, Architektura obronna w krajobrazie Polski – od Biskupina do Westerplatte. PWN, Warszawa-Kraków, 1996. (il. 59, s.