Po odzyskaniu wolności hierarcha został przeniesiony na katedrę woroneską i borisoglebską. Najprawdopodobniej w ten sposób locum tenens Patriarchatu Moskiewskiego metropolita Sergiusz pragnął w ten sposób uchronić go przed aresztowaniem i dalszymi represjami; katedra woroneska wakowała po aresztowaniu miejscowego biskupa Zachariasza. W Woroneżu biskup Piotr służył początkowo w cerkwi Zaśnięcia Matki Bożej, jednak z powodu konfliktu z innymi duchownymi w maju 1936 zaprzestał służby w tej świątyni. Być może cały konflikt został wyreżyserowany przez NKWD. Duchowny służył odtąd w innych cerkwiach, nie tylko w Woroneżu. W październiku 1936 został aresztowany. Postawiono mu zarzuty wrogiego stosunku do władzy radzieckiej, poglądów monarchistycznych, propagandy kontrrewolucyjnej. Zarzucono mu, iż w swoich kazaniach wzywał wiernych do skupiania się wokół Cerkwi i mówił o prześladowaniach religijnych w kraju. 12 lutego 1937 biskup Piotr został skazany na pięć lat łagru i trzy lata pozbawienia praw obywatelskich. Zmarł w maju tego samego roku w nieznanych okolicznościach – w obozie lub jeszcze w więzieniu w Woroneżu.