Według relacji własnej w 1938 roku nie zgodził się z decyzją SL o bojkocie wyborów i nie został wykluczony z partii, w Sejmie bezpartyjny. Od 1938 roku członek OZN, z rekomendacji którego nominowany radcą Izby Rolniczej we Lwowie. We wrześniu 1939 roku wraz z innymi parlamentarzystami ewakuowany z Warszawy na wschodnie ziemie RP. Zatrzymany przez władze radzieckie, zbiegł z transportu w czasie zsyłki, przedostał się na stronę niemiecką. Wycofał się z działalności politycznej. Zmarł 28 kwietnia 1963 roku w Przeworsku, pochowany na cmentarzu komunalnym
Działalność polityczna Poseł na Sejm Ustawodawczy (1919–1922), I kadencji (1922–1927), II kadencji (1928–1930) i V kadencji (1938–1939). W 1919 rok uzyskał mandat z listy nr 5 w okręgu wyborczym nr 45 (Jarosław), w 1922 roku zdobył mandat z listy nr 1 (PSL) w okręgu wyborczym nr 47 (Rzeszów), w 1928 roku z listy nr 25 (Polski Blok Katolicki PSL „P” i ChD) w okręgu wyborczym nr 47 (Rzeszów), w 1938 roku w okręgu wyborczym nr 79 (Łańcut).
Życie prywatne Żonaty z Ewą Teresą z domu Konieczna (1890–1960), miał synów Stanisława (ur. 1908), Jana (1909–1961), Józefa (ur. 1911), Tadeusza (1916–1917), Tadeusza (ur. 1922) oraz córki Zofię Kotlińską (ur. 1912), Katarzynę Kisiel (ur. 1914), Annę Dec (ur. 1918), Teresę Kisiel (ur.