W czerwcu 1944 roku wyjechał do Warszawy, gdzie zaskoczył go wybuch powstania warszawskiego, w którym walczył na Żoliborzu (II Obwód „Żywiciel” Warszawskiego Okręgu Armii Krajowej – pluton saperów). Zbiegł z konwoju jeńców prowadzonych po upadku powstania do obozu w Pruszkowie.
1 marca 1945 roku rozpoczął pracę w Liceum Ogólnokształcącym w Starym, a następnie w Nowym Sączu (I Liceum Ogólnokształcące w Z.S.O. nr 1 im. J. Długosza). W 1969 roku przeszedł na emeryturę.
8 kwietnia 1945 roku Ignacy Konstanty dowodził oddziałem, który odbił z rąk NKWD więźniów aresztowanych za przynależność do AK.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari
Życie rodzinne Ignacy Konstanty był synem Jakuba i Matyldy z domu Baraściak. Ożenił się w 1946 roku z Barbarą Księżyk (ur. w 1923 roku), z którą miał syna Konstantego Krzysztofa (ur. w 1947 roku).
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Biogram na stronie elitadywersji.org