Henri Cordier, także: Henry Cordier (ur. w 1856 w Bagnères-de-Bigorre u podnóży francuskich Pirenejów, zm. 7 czerwca 1877 na stokach szczytu Le Plaret w grupie górskiej Écrins w Alpach Francuskich) – francuski alpinista.
Życiorys Syn szwagra znanego francuskiego polityka, geologa i botanika, Louis Ramonda de Carbonnières'a. Odbywał studia w prywatnej szkole wyższej (École libre des sciences politiques) w Paryżu. Jego zainteresowania górskie w naturalny sposób w pierwszym rzędzie pchnęły go w Pireneje, które zwiedzał w 1874 r., a w roku następnym – w Alpy Szwajcarskie. Jego krótka kariera alpinistyczna, ujawniająca połączenie talentu wspinaczkowego i odwagi, miała swoje apogeum w roku 1876, w którym dokonał on 11 znaczących pierwszych wejść. Cordier był pierwszym Francuzem, który w czasie tzw. Złotego wieku alpinizmu w drugiej połowie XIX w. zdołał osiągnąć sportowy poziom alpinistów angielskich z nowo powstałego Klubu Alpejskiego, realizując ze swymi przewodnikami zdobywcze wyprawy w masywie Mont Blanc oraz w Alpach Delfinackich (w masywie Écrins).