Do premiery na Broadwayu zatrudniono reżysera Toma O’Horgana, mającego reputację reżysera eksperymentalnego„Director of the Year”. Podczas prób wykorzystywał techniki zabawy i improwizacji, wiele z nich zostało włączone do scenariusza. Reżyser i nowa choreograf Julie Arenal skłonili aktorów do spontaniczności wprowadzając ekspansywny styl inscenizacji, nigdy wcześniej nie widziany na Broadwayu.
Z produkcji na Broadwayu wycofał się natomiast producent Papp. Początkowo wydawało się, że Butler nie będzie w stanie znaleźć właściciela teatru chcącego wystawić kontrowersyjny tekst. Butler wykorzystując powiązania polityczne i rodzinne namówił jednak właściciela Biltmore Theatre, Davida Cogana do udostępnienia desekHorn, p. 42.
Spektakl miał premierę na Broadwayu w dniu 29 kwietnia 1968 roku. Premierową obsadę stanowili: James Rado (autor libretta) jako Claude, Gerome Ragni (autor libretta) jako Berger, Lynn Kellogg jako Sheila, Steve Curry jako Woof, Lamont Washington jako Hud, Sally Eaton (powtarzająca rolę z prapremiery) jako Jeanie, Shelley Plimpton (powtarzająca rolę z prapremiery) jako Crissy, W obsadzie pojawili się również m.in. Diane Keaton„Hair”, Ben Vereen, w późniejszych miesiącach m.in. Keith Carradine, Barry McGuire, Meat Loaf.