W sezonach 2015/2016 i 2017/2018 zajmował drugie miejsce w klasyfikacji generalnej. Ponadto w sezonach 2016/2017, 2018/2019, 2019/2020, 2021/2022 i 2022/2023 był trzeci. Zdobył też między innymi Małą Kryształową Kulę za zwycięstwa w klasyfikacjach giganta w sezonie 2019/2020 oraz slalomu w sezonach 2015/2016, 2019/2020, 2021/2022 i 2024/2025.
Pierwszy medal wśród seniorów zdobył podczas igrzysk olimpijskich w Soczi, gdzie zajął trzecie miejsce w slalomie. Uległ jedynie Mattowi i Hirscherowi. Na tych samych igrzyskach zajął ponadto dziesiąte miejsce w gigancie. Na rozgrywanych cztery lata później igrzyskach w Pjongczangu wywalczył srebrny medal w gigancie, plasując się za Hirscherem a przed Francuzem Alexisem Pinturault. Następnie wystartował w igrzyskach olimpijskich w Pekinie w 2022 roku, zajmując ósme miejsce w gigancie i czwarte w slalomie. Walkę o medal w drugiej z tych konkurencji przegrał ze swym rodakiem Sebastianem Fossem Solevågiem o 0,09 sekundy. Brał też udział w igrzyskach olimpijskich w Mediolanie–Cortinie d’Ampezzo w 2026 roku, zdobywając brązowy medal w slalomie. Uplasował się za Szwajcarem Loïkiem Meillardem i Austriakiem Fabio Gstreinem. W gigancie zajął tam siódme miejsce.