Wojna birmańsko-syjamska 1563–1569 (zwana też wojną o białe słonie) – konflikt pomiędzy birmańskim Królestwem Taungngu oraz syjamskim Królestwem Ayutthaya.
W 1550 r. w Birmie miało miejsce powstanie Monów, którego zwolennicy zamordowali rządzącego w latach 1531–1550 króla Tabinshwehti. Jego następcą został królewski szwagier Bayinnaung, który szybko rozprawił się z powstańcami.
W 1563 r. Bayinnaung w obawie przed atakiem Szanów i sprzymierzonych z nimi Tajów z Ayutthaya, rozpoczął wyprzedzające uderzenie na Syjam. Za wystarczający powód do ataku Bayinnaung uznał odmowę króla syjamskiego Maha Chakkraphata wysłania mu rzadkich i bardzo cennych białych słoni (tzw. słoni albinosów). W walce z Królestwem Ayutthaya Birmańczyków wsparli żołnierze portugalscy uzbrojeni w broń palną, w tym działa. Bayinnaung pomaszerował na południe oraz na wschód, siejąc panikę wśród mieszkańców Syjamu.
W roku 1564 Birmańczycy zagrozili Ayutthayi, której obrońcy nie przejawiali ochoty do walki. Maha Chakkraphat podjął wówczas rozmowy pokojowe, uznając zwierzchność Birmy, co spowodowało gwałtowny sprzeciw miejscowej szlachty, która zmusiła władcę do zrzeczenia się tronu na rzecz swojego syna Mahina.