Ma grubość do 1 cm. Gatunki podobne Podobny morfologicznie jest błyskoporek guzkowaty (Mensularia nodulosa) i również tworzy skupiska owocników, ale rozwija się głównie na bukach, ma mniejsze owocniki, a w hymenium długie i szydłowate szczecinki. Cechy mikroskopowe Zarodniki o barwie od żółtej do brązowej, elipsoidalne, gładkie, nieamyloidalne lub słabo amyloidalne, o rozmiarach 5-6,5 × 3–4,5 μm. W hymenium znajdują się nabrzmiałe i haczykowato zagięte, ostre szczecinki brązowego koloru o rozmiarach do 50 × 12 μm.
Występowanie i siedlisko Jest szeroko rozprzestrzeniony w Ameryce Północnej, Europie i Azji. W Polsce jest częsty
W lasach liściastych i mieszanych, w parkach, tylko na drzewach i krzewach liściastych, szczególnie na olszy szarej, brzozie brodawkowatej, grabie, leszczynie, topoli osice, rzadziej na innych. Owocniki są jednoroczne, ale przy odpowiednich warunkach pogodowych rozwijają się cały rok. Owocniki pojawiają się zarówno na martwych, jak i żywych gałęziach i pniach.
Znaczenie Grzyb niejadalny. Jest saprotrofem lub pasożytem atakującym głównie drzewa osłabione. Zakażenie następuje przez rany. Wywołuje białą zgniliznę drewna, zarówno bielu, jak i twardzieli. Ochrona przed nim polega na wygładzaniu ran i zabezpieczaniu ich środkami grzybobójczymi.
Przypisy
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Szczeciniakowate