Po skoku aklimatyzacja do realiów okupacyjnych, następnie przydzielony do Wydziału Legalizacji (Centralne Biuro Legalizacji) „Park”, „Leta”, „Izba” Oddziału I Organizacyjnego Komendy Głównej Armii Krajowej. Od grudnia 1942 szef tego Wydział. Od czerwca 1943 w Delegaturze Rządu na Kraj jako zastępca Delegata Rządu na Wołyń (Kazimierza Banacha), od sierpnia 1943 jako Delegat Rządu. Ponadto pełnił funkcję Wojewódzkiego Komendanta Państwowego Korpusu Bezpieczeństwa w okręgu Wołyń. Na początku marca 1944 aresztowany przez Niemców. Uciekł, powrócił do Warszawy.

W Powstaniu Warszawskim w dyspozycji dowódcy V Rejonu Obwodu Mokotów AK, przydzielony do batalionu „Oaza”, następnie oficer Pułku „Waligóra”. Poległ w nocy 18/19 sierpnia 1944 podczas ataku jako dowódca plutonu na Pałac w Wilanowie. Poległ wraz z 7 innymi żołnierzami trafiony serią z ciężkiego karabinu maszynowego, w bramie wjazdowej na teren pałacu. Pochowany w zbiorowej mogile obok kościoła w Wilanowie, po ekshumacji w marcu 1945 pochowany w Warszawie.180px|thumb|left|Tablica w kościele św.