W 1847 przystąpił do londyńskiej Loży Masońskiej („Polish National Lodge”). W 1849 piastował w niej godność przewodniczącego, a 1852-1865 skarbnika. Ułaskawiony i przywrócony do praw publicznychDziennik Praw (Dnevnik zakonov), t. 47, Nr 143, Warszawa 1853, s. 335, w końcu sierpnia 1867 roku wrócił do KrólestwaMaria z Mohrów Kietlińska, Wspomnienia, Kraków 1986, s. 230. Nie założył rodziny.

Zmarł w Warszawie 26 maja 1873 roku" Kurjer Warszawski" 1873.05.27, nr 108. Został pochowany na Starych Powązkach, w miejscu późniejszego grobowca jego szwagra Hipolita Stojowskiego (kwatera IV-3-1/2/3) mały|Grób Ludwika Lemańskiego na Starych Powązkach

Przypisy

Bibliografia R. Bielecki, Słownik biograficzny oficerów Powstania Listopadowego: L–R, Warszawa 1998, s. 27. L. Hass, Wolnomularze polscy w kraju i na swiecie 1821-1999: Słownik biograficzny, Warszawa 1999, s. 269-270.

Linki zewnętrzne w: Społeczny Komitet Opieki nad Starymi Powązkami im. Jerzego Waldorffa

Kategoria:Absolwenci i studenci Królewskiego Uniwersytetu Warszawskiego Ludwik Lemański Kategoria:Oficerowie powstania listopadowego Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Polacy w Wielkiej Brytanii 1795–1918 Kategoria:Polscy wolnomularze Kategoria:Powstańcy listopadowi internowani w Galicji Kategoria:Urodzeni w 1809 Kategoria:Wielka Emigracja Kategoria:Zmarli w 1873