Ponadto, stanowiąc wystąpienie przeciwko władzy francuskiej, uzyskała poparcie zagranicznych mocarstw, od lat rywalizujących z Francją o wpływy w regionie: Anglii, Hiszpanii, a nawet dość odległej Austrii.
Głównym efektem szalonej wojny było przyłączenie Bretanii do Królestwa Francji.
Kwestią dyskusyjną jest to, czy omawiane wydarzenia można określić jako jedną wojnę. Wskazuje się, że szalona wojna była raczej długim pasmem konfliktów pomiędzy Królestwem Francji a wielkimi możnowładcami, które stanowiły swego rodzaju pokłosie powstania w 1465 Ligi Dobra Publicznego (fr. ligue du Bien public) – sojuszu władców feudalnych, zawiązanego w obronie przed rozbudowującą się władzą centralną Ludwika XI. Kluczową postacią tej formacji politycznej, która walczyła o odzyskanie przez możnowładców utraconych przywilejów feudalnych, był Karol Zuchwały – syn księcia Burgundii Filipa III Dobrego (zm. 1467) i Izabeli (zm. 1471), córki króla Portugalii Jana I Dobrego. Walczył on o stworzenie własnego niezależnego państwa, umiejscowionego pomiędzy Francją a Świętym Cesarstwem Rzymskim. Nie urzeczywistnił swoich planów. 5 stycznia 1477 zginął w bitwie pod Nancy, w której siły Księstwa Lotaryngii rozbiły wojska burgundzkie.