thumb|340px|Mapa Bretanii: w różnych kolorach zaakcentowano tradycyjne jednostki podziału terytorialnego Górnej Bretanii (fr. Les pays traditionnels de Bretagne), w której do dziś część ludności posługuje się specyficzną mieszaniną języka gallo i francuskiego; w kolorze szarym przedstawiono zasięg terytorialny Dolnej Bretanii, w której w dużo większym stopniu (niż w Górnej Bretanii) stosowany jest język bretoński Górna Bretania (gal. Haùtt-Bertaèyn, br. Breizh Uhel, fr. Haute-Bretagne) – określenie części Bretanii położonej na wschód od francuskiej miejscowości Ploërmel, w której język bretoński oraz kultura z nim związana ma zdecydowanie mniejsze oddziaływanie, niż w przypadku Dolnej Bretanii. W Górnej Bretanii dominuje oddziaływanie kultury oraz języków romańskich, w tym języka gallo (znanego również jako gallo-romański), spokrewnionego z językiem szampańskim, francuskim, normandzkim, pikardyjskim oraz walońskim. Wszystkie wymienione języki należą do tej samej podgrupy dialektowej – języków oïl. Istnienie języka gallo, w którym porozumiewa się obecnie około 30 tys.