Za najstarsze przykłady uważa się napisy wykonane na następujących przedmiotach: miecz żelazny odkryty w grobowcu Inariyama (prefektura Saitama), datowany na 471 rok, którego obustronna, inkrustowana szesnastokaratowym złotem inskrypcja liczy w sumie 115 znaków chińskich miecz z grobowca Eta-Funayama (prefektura Kumamoto) z ok. 470 roku, na którym wyryto i wypełniono srebrem 75 znaków lustro w Suda-Hachimangū (prefektura Wakayama) z 443 lub 503 roku, na którego inskrypcję składają się 43 znaki Tego typu inskrypcje kinsekibun zawierają najwcześniejsze przykłady man’yōgany, tj. użycia znaków chińskich do fonetycznego zapisu wyrazów japońskich (w tym wypadku jedynie nazw własnych, ponieważ całość napisów sporządzona jest w klasycznej chińszczyźnie).
Etapy odczytywania inskrypcji Jolanta Tubielewicz wyróżniła trzy fazy odszyfrowywania napisów typu kinsekibunJ. Tubielewicz, Problemy epigrafiki japońskiej.: zabiegi przygotowawcze (oczyszczanie, sporządzanie odbitek, prześwietlanie) rekonstrukcja kształtu poszczególnych znaków oraz ich porównanie ze znakami z tej samej i z innych inskrypcji interpretacja napisu w kontekście danych archeologicznych i