Leopolda Okulickiego wzywający do stawienia się w punkcie werbunkowym Wojska Polskiego; 17 grudnia 1941 rozpoczął służbę wojskową; 13 stycznia 1942 otrzymał przydział do 7 Dywizji Piechoty w Kerminie; 20 marca 1942 na własną prośbę został skierowany do Szkoły Podchorążych, ukończły ją jako kapral podchorąży; w lutym 1944 uzyskał małą maturę i w wieku 19 lat nominację na podporucznika, objął dowództwo plutonu w 15 Batalionie Strzelców Wileńskich 5 Brygady 5 Kresowej Dywizji Piechoty; 12–18 maja 1944 walczył pod Monte Cassino, zdobywając wzgórze „Widmo”. W czerwcu 1944 otrzymał od gen. Władysława Andersa krzyż Virtuti Militari za zdobycie przyczółka w Predapio.
W 1945 został skierowany przez płk. Leona Gnatowskiego do szkoły brytyjskiej na kurs dowódców kompanii. 19 maja 1946 otrzymał świadectwo maturalne. W 1947 wstąpił do Ośrodka Szkół Technicznych w Miliom Cumberland. W latach 1948–1952 studiował w Bournemouth Municipal College of Technology and Commerce, uzyskując 24 czerwca 1952 dyplom inżyniera elektryka. Od grudnia 1952 do maja 1953 pracował w departamencie technicznym Sherwin-Williams Co. Od maja 1953 do czerwca 1956 pracował w Midwest Coil and Tranformers Co. Od czerwca 1956 do lipca 1958 pracował jako asystent szefa biura w Schumacher Electric Corp. Od lipca 1958 do maja 1964 w Ouality Transformers Corp.