Ręka Nergala (The Hand of Nergal) – opowiadanie Roberta E. Howarda z gatunku magii i miecza, którego głównym bohaterem jest potężny wojownik ery hyboryjskiej - Conan z Cymerii. Akcja toczy się w czasie, kiedy Conan, służył jako najemnik w armii cesarza Turanu.
Robert E. Howard zaczął pisać to opowiadanie w latach trzydziestych XX wieku, jednak nie zdążył go ukończyć i opublikować za życia. Zostało ono dokończone przez Lina Cartera i opublikowane w 1967 roku w zbiorze opowiadań pt. Conan.
Treść Conan z Cymerii, jako najemny żołnierz turańskiej armii, bierze udział w walce przeciwko armii zbuntowanego satrapy Munthassem-Chana. Podczas decydującej bitwy na niebie pojawiają się przerażające stwory, przypominające ogromne nietoperze. Potwory atakują żołnierzy turańskich, siejąc panikę, gdyż jako wytwory czarnej magii, są odporne na ciosy. Jeden ze stworów atakuje Conana, który odruchowo dotyka talizmanu znalezionego przed bitwą i noszonego przez niego na szyi. Pod wpływem działania talizmanu stwory odstępują od niego i zaczynają dla odmiany atakować żołnierzy Munthassem-Chana. Conan wyczerpany walką traci przytomność. Kiedy ją odzyskuje spostrzega, że jest jedynym żołnierzem, który pozostał żywy na polu bitwy. Reszta poległa albo uciekła w panice. Przechadzając się po pobojowisku spotyka młodą, piękną dziewczynę.