Początkowo przebywał w Moguncji, potem zaś przeniósł się do Würzburga, gdzie nauczał matematyki i filozofii przyrody.

Schott jest znany przede wszystkim jako twórca kompendiów i eksperymentator, a nie jako wynalazca czy odkrywca. W swojej pracy skupiał się przede wszystkim na tematach związanych z urządzeniami hydraulicznymi i mechanicznymi. Napisał kilka dzieł zawierających między innymi dokładne opisy różnych konstrukcji. W 1657 roku opublikował swoją pierwszą pracę pod tytułem Mechanica hydraulico-pneumatica w której opisywał konstrukcje i zasady działania urządzeń zgromadzonych w muzeum przy Collegio Romano. Poza tym praca zawierała opisy i rysunki dotyczące doświadczenia Otto von Guerickego z półkulami magdeburskimi. Von Guericke był prywatnie znajomym i korespondentem Gaspara. Jego eksperymenty były wówczas bardzo popularne w Rzeszy, więc Mechanica hydraulico-pneumatica, cieszyła się dużym zainteresowaniem i sprawiła, że Schott zyskał uznanie w oczach innych uczonych. Korespondował między innymi z Christiaanem Huygensem i Robertem Boyle’em. Między 1657 a 1659 rokiem ukazały się cztery części Magia universalis naturæ et artis w których opisywał wiele problemów z dziedziny matematyki i fizyki. Praca ta dotyczyła przede wszystkim optyki, magnetyzmu, aerostatyki i akustykiNaturwissenschaft..