Sołtys otrzymuje 3 łany wolne od wszelkich świadczeń łącznie z dziesięcinami trzeci denar z kar sądowych, szósty denar z czynszów, 3 ogrody, jatki mięsne, ławy piekarzy i szewców, wolny staw, młyn, karczmę oraz pełne sądownictwo w sprawach dużych i małych nad mieszkańcami. Zerzęcin może też odstąpić jako sołectwo dowolnej osobie, akceptowanej przez klasztor.
W zamian ma służyć wedle woli opata oraz dawać co roku obiedne.
Kmiecie uzyskują 20 lat wolnizny (zwolnienia od podatków), po której mają płacić na świętego Michała (29 IX) 1 wiardunek za dziesięcinę a na ś. Marcina (11 XI) i 1 wiardunek czynszu, uprawiać to znaczy orać, siać, zbierać i zwozić 2 morgi, 1 na zimę, 1 na wiosnę, dawać 2 razy w roku obiedne lub po 1 wiardunku za każde, inne honory oddawać tak jak w innych wsiach opactwa. W roku 1374 opat przyłącza do wsi Rataje m.in. dąbrowę (merica) Zerzęcin z lasami i łąkami, położoną między wsią Rataje a Wolnizną Berstana, którą to dąbrowę Jakub, obecny sołtys Ratajów, kupił za 6 grzywien od Żegoty z Olszownicy.
Uwagi Lokacja z 1369 r. nie powiodła się i już w 1374 r. teren ten przyłączony został do Ratajów, czyli do obecnej Wólki Milanowskiej. Stan taki utrzymywał się jeszcze w XV w. (Długosz L.B T.III str.232).