Załogę okrętu stanowiło zwykle 4 oficerów oraz 44 innych członków personelu.
Służba U-183 należał do tzw. Gruppe Monsun – grupy U-bootów, które dzięki ich dużemu zasięgowi od połowy 1943 roku były wykorzystywane do rejsów na Daleki Wschód w celu transportu strategicznie ważnych materiałówRobert Stern: The Hunter Hunted, s. 169-173.. O ile jednak nowsze jednostki typu IX zdolne były do osiągnięcia Penang bez uzupełniania paliwa po drodze, starsze jednostki – jak U-183 – nie miały takich możliwości i wymagały uzupełnienia paliwa zanim minęły Kapsztad. Tymczasem Brytyjczycy uczynili priorytetem zwalczanie niemieckiego systemu zaopatrzenia na morzu. U-183 przeprowadził dotąd jeden patrol na Atlantyku oraz jeden na Karaibach, w każdej z tych misji zatapiając po jednym statku. Na trzeci patrol U-183 został wybrany na jeden z ośmiu pierwszych „okrętów monsunowych”, które powinny zaopatrzyć się w paliwo z „mlecznej krowy” typu XIV w pobliżu Wysp Świętego Piotra i Pawła, po czym odbyć indywidualne patrole na Oceanie Indyjskim. Plan udał się jedynie połowicznie, gdyż okręt zaopatrzeniowy nie dotarł na miejsce spotkania, podobnie jak cztery inne okręty transportowe.