Początkiem nowego etapu w historii Harmonia Mundi stało się spotkanie Coutaza z kontratenorem Alfredem Dellerem, do którego doszło w 1968 roku podczas koncertu tego ostatniego w Awinionie. Nawiązana wówczas współpraca trwała aż do śmierci Dellera w 1979 roku; pod jego auspicjami każdego lata w Luberon organizowano koncerty muzyki angielskiej, przyciągające wielu młodych muzyków, zwłaszcza René Jacobsa i Dominique'a Visse'a.
Począwszy od lat 70. Harmonia Mundi zaczęła wydawać nagrania muzyki renesansu i baroku, a jej firmowymi artystami zostali René Jacobs, William Christie i Philippe Herreweghe; dzięki ich nagraniom Harmonia Mundi stała się pionierem, jeśli chodzi o wykonywanie muzyki renesansu i baroku na instrumentach z epoki. W 1976 roku firma przejęła dystrybucję własnych nagrań. Cztery lata później rozpoczęła również dystrybucję nagrań innych wytwórni. W roku 1981 w Londynie Harmonia Mundi otworzyła swoją pierwszą zagraniczną filię. W latach następnych otwarte zostały kolejne filie: w 1982 roku w Los Angeles i Heidelbergu, w 1986 w Barcelonie i w 1988 w regionie Beneluxu. W 1986 roku firma opuściła Luberon i założyła swoją siedzibę w Mas de Vert w Arles.