Polski Korpus Ekspedycyjny w Syrii – korpus ekspedycyjny Wojska Polskiego w Syrii.
24 maja 1940 roku generał dywizji Władysław Sikorski postanowił utworzyć Polski Korpus Ekspedycyjny w Syrii i określił jego wstępne Ordre de Bataille. Naczelny Wódz powierzył „zwierzchnie kierownictwo nad organizacją” korpusu generałowi broni Kazimierzowi Sosnkowskiemu, który jednocześnie miał objąć funkcję ambasadora RP w Ankarze.
1 czerwca 1940 roku w Sztabie Naczelnego Wodza został opracowany projekt „rozkazu organizacji Polskiego Korpusu Ekspedycyjnego w Syrii”. Projekt rozkazu zakładał, że „z chwilą wyruszenia korpusu na front” dowództwo nad nim obejmie generał Sosnkowski, zachowując „ogólny nadzór nad polityczną działalnością ambasady”. Funkcję ambasadora przejąć miał jego zastępca. Stanowisko szefa sztabu korpusu miał objąć pułkownik dyplomowany Jerzy Krubski, czterdziestoletni „legionista” i były oficer sztabu inspektora armii generała Sosnkowskiego. Poza nim, „zawiązek sztabu korpusu” stanowić miało czterech oficerów reprezentujących główne oddziały: I (organizacyjny), II (informacyjny), III (operacyjny) i IV (kwatermistrzowski). Wyznaczenie tych oficerów wymagało „uzgodnienia” z generałem Sosnkowskim.