Ignacy Błażej Łopaciński herbu Lubicz (ur. 2 lutego 1722 w Łopacinie w woj. mścisławskim, zm. 16 grudnia 1776 w Wilnie) – pamiętnikarz, dramatopisarz. W 1746 został surrogatorem ziemi mścisławskiej, a w 1752 sędzią grodzkim brasławskim. W latach 1761–78 pisarz skarbowy litewski, czterokrotnie poseł na sejm.
Życiorys Syn Leona i Reginy Święcickiej, brat biskupa żmudzkiego Jana Dominika Łopacińskiego i wojewody brzeskolitewskiego Mikołaja Tadeusza Łopacińskiego.
Założyciel linii pisarskiej Łopacińskich z siedzibą w Jodach.
W 1740 wyjechał za granicę wraz ze swoim bratem Janem Dominikiem, towarzysząc biskupowi koadiutorowi wileńskiemu Józefowi Sapieże. Opisał swoje życie i podróże po Europie w pamiętnikach zredagowanych ok. 1763, które wydrukowała Biblioteka Warszawska (1855) i Gazeta Codzienna (1856-57). Autor wierszy i komedii m.in. Perekińczyk.