Bitwa pod Perpignan (znana też jako bitwa pod Niel) – starcie zbrojne, które miało miejsce 11 lipca 1793 roku. Podczas bitwy francuska Armia Wschodnich Pirenejów, dowodzona przez Louis-Charlesa de Flersa, broniła się przed ofensywą hiszpańskiej Armii Katalońskiej pod wodzą Antoniego Ricardosa. Francuskim republikanom udało się odeprzeć hiszpańskich napastników i zmusić ich do wycofania się. Perpignan jest obecnie stolicą departamentu Pireneje Wschodnie, lecz w roku 1793 był głównym miastem francuskiej prowincji Roussillon. Bitwa miała miejsce podczas tzw. wojny w Pirenejach, stanowiącej jeden z frontów wojny Francji z pierwszą koalicją.
Tło historyczne 20 kwietnia 1793 roku hiszpański generał-kapitan Ricardos wraz ze swoim wojskiem pokonał Francuzów w potyczce pod CéretSmith (1998), 45.. W dniu 19 maja, w trakcie bitwy pod Mas Deu, Hiszpanie pobili Armię Wschodnich Pirenejów pod dowództwem Lous-Charlesa de Flersa. Po tym zwycięstwie Ricardos zawrócił z zamiarem zajęcia fortecy Bellegarde, blokującej Hiszpanom przejazd drogą zaopatrzeniową przez PerthusSmith (1998), 46.. Oblężenie Bellegarde trwało od 23 maja do 24 czerwca, kiedy to poddał się francuski garnizon, liczący 1450 obrońcówSmith (1998), 48..