Siła ssąca może osiągać wartość około 4 MPa, co wystarcza do podniesienie wody na wysokość 140 m. Opory powstające w ksylemie powodują konieczność wytworzenia podciśnienia około 2 MPa przy podnoszeni wody na wysokość 100 m. A po uwzględnieniu także siły grawitacji jest to około 3 MPa. Teoria wyjaśniająca powstanie siły ssącej nazywana teorią kohezyjno-transpiracyjną została sformułowana przez Dixona i Joly pod koniec XIX wieku.
Transpiracja a transport soli mineralnych W organach nadziemnych woda paruje i głównie przez aparaty szparkowe uchodzi do atmosfery. W sytuacji, gdy woda nie może zostać odparowana, rośliny mogą wydzielać ją w procesie gutacji. W efekcie transport wody z korzeni zostaje utrzymany, dzięki parciu korzeniowemu, a wraz z nim podtrzymane jest przenoszenie rozpuszczonych w wodzie związków mineralnych niezbędnych do funkcjonowania organów nadziemnych.
Szybkość przewodzenia wody Szybkość przewodzenia wody w roślinie zależy od wielkości transpiracji, budowy rośliny, możliwości pobierania wody przez korzenie. U lian stwierdzono przemieszczanie wody z szybkością 150 m h-1 przy grubości łodygi około 0,5 m. Przewodzenie wody zmienia się w cyklu dobowym, co związane jest głównie z intensywnością transpiracji.
Przypisy
Kategoria:Gospodarka wodna roślin