Zofia Przewłocka Goniewska z domu Koźmian (ur. 18 lipca 1818 w Woli Gałęzowskiej, zm. 2 grudnia 1907 w Wierzchowiskach) – działaczka społeczno–oświatowa, gorliwa patriotka, uczestniczka powstania styczniowego.
Życiorys Jej rodzina należała do osiadłego na Lubelszczyźnie średnio-zamożnego ziemiaństwa o silnych tradycjach patriotycznych. Była córką Jana Koźmiana (1780–1818) i Wiktorii z Mikuliczów-Radeckich (1789–1853). Miała troje rodzeństwa: Stanisława Egberta (1811–1885), Jana (1814–1877) i Seweryna (1816–1863). Dziadek ze strony ojca, Andrzej Alojzy Koźmian herbu Nałęcz, był sędzią ziemskim. Była bratanicą Kajetana Koźmiana i Józefa Szczepana Koźmiana.
Zofia urodziła się w Woli Gałęzowskiej dwa miesiące po śmierci ojca. Jej matka była wyznania ewangelicko-reformowanego i w tym wyznaniu była wychowywana Zofia (jej bracia byli katolikami po matce). Jako dziecko była uczennicą zdolną, posiadała nadprzeciętne uzdolnienia muzyczne i wokalne. Ukończyła znaną pensję Wilczyńskiej w Warszawie. Pobierała lekcje muzyki u Wojciecha Żywnego – nauczyciela Chopina. Doskonale grała na fortepianie i fisharmonii. Lekcji śpiewu udzielał jej m.in. słynny Włoch Ciccimaro, swoje umiejętności wokalne prezentowała uczestnicząc w wielu wieczorach towarzyskich i koncertach charytatywnych m.in. na dworze króla hanowerskiego.