Po zajęciu Litwy przez ZSRR został zesłany do łagru, od 13 lipca 1940 roku został osadzony w obozie w Kozielsku (Kałuska oblast), następnie od 2 lipca 1941 roku przebywał w obozie w Griazowcu (Wołogodzka oblast) na Syberii.
Po układzie Sikorski-Majski został zwolniony, 3 września 1941 roku w Tockoje wstąpił do Armii Andersa. Przydzielony jako szef uzbrojenia w Ośrodku Zapasowym, następnie jako p.o. szefa uzbrojenia 7 Dywizji Piechoty. Od stycznia 1943 roku był szefem Służby Warsztatowej 7 Dywizji Piechoty, późniejszej Służby Warsztatowej Elektryczno-Mechanicznej 7 DP. Od 5 listopada 1943 roku był przydzielony do Oddziału VI (Specjalnego) Sztabu Naczelnego Wodza.
Zgłosił się do służby w kraju. Przeszkolony ze specjalnością w dywersji na kursach specjalnych dla kandydatów na cichociemnych, m.in. spadochronowym, odprawowym (Baza nr 10, Ostuni) i in. Został zaprzysiężony na rotę ZWZ/AK 14 lutego 1944 w Ostuni, i awansowany na stopień majora 31 maja 1944 roku.