Sztab de Flersa opracował plan walki, według którego francuska artyleria miała zbombardować hiszpańskie pozycje, zmuszając wrażą piechotę do pozostania w miejscu. Francuskie lewe skrzydło miało przeprowadzić natarcie symulowane na prawą flankę sił hiszpańskich. Odwróciwszy uwagę wroga, wzmocnione prawe skrzydło miało wyprowadzić główne uderzenie sił francuskich. Na potrzeby realizacji tej strategii, de Flers miał do dyspozycji zaledwie 5000 piechurów, 300 jeźdźców, 15 armat oraz 9 moździerzy. Na lewym skrzydle armii de Flersa, Claude Souchon de Chamron dowodził siłami w sile 1180 ludzi. W tej liczbie wyróżni można 7. batalion z Szampanii pod wodzą Pierre'a François Saureta, 7. batalion z Aude dowodzony przez Pierre'a Banela, artylerię z Gard pod komendą Charlesa Dugua oraz 3. kompanię z Lavaur podległą Paul-Louisowi Gaultier de Kerveguen. Prawe skrzydło, nad którym dowództwo sprawował Dagobert, liczyło 2680 ludzi. W jego skład wchodziły następujące siły: 9. batalion z Drome (dowódca Louis André Bon), 1. batalion ochotników spod Mont Blanc (dowódca Jean-Jacques Causse, 2 batalion z Gard (dowódca Jacques Laurent Gilly), Jazda z Herault (dowódca Guillaume Mirabe)oraz 180 jeźdźców pod komendą Antoine'a de Béthencourta.