De Flers osobiście zebrał do walki jeden z batalionów, jednak został on odparty przez kawalerię hiszpańską.
Skutki Następnego dnia miasto Perpignan było pełne zdruzgotanych żołnierzy oraz przerażonych uchodźców. Miejscowi przywódcy polityczni zaadaptowali kościoły, klasztory oraz opuszczone domostwa na potrzeby uchodźców. De Flers wystosował do swoich oddziałów odezwę:
„Żołnierze! Dopuszczono się wielkiego tchórzostwa. Niektórzy spośród obrońców wolności uciekli przed marionetkami despotyzmu...”
Pewien batalion ochotniczy odmówił walki z Hiszpanami i został za karę rozwiązany. Historyk Digby Smith ocenił liczebność hiszpańskiej amii 7 tys. żołnierzy w sześciu batalionach liniowych, ośmiu kompaniach grenadierów oraz w 30 prowincjonalnych kompaniach rezerwowych. Według niego liczba ofiar wśród strony francuskiej to 150 zabitych oraz 280 rannych, a ponadto trzy stracone armaty 6-funtowe oraz sześć utraconych wozów z amunicją. Hiszpanie podliczyli swoje straty w tej bitwie na 34 zabitych, jednak nie uwzględnili liczby rannych. Ricardos, zamiast ruszyć w pogoń za znacznie osłabionymi siłami przeciwnika, zawrócił w kierunku Fortu de Belegarde.