John Llewelyn – starszy brat, z którym Emily była bardzo związana – odniósł sukces na Uniwersytecie Cambridge; jego siostra z żalem uświadomiła sobie, że jako dziewczyna nie może pójść w jego ślady (kobiety nie miały dostępu do edukacji akademickiej).
Gdy miała ok. 20 lat (ok. 1850) brat zachęcił ją do udziału w feministycznej Langham Place Group, zajęcia się problemami kobiet w Gateshead oraz założenia lokalnego oddziału Society for the Promotion of the Employment of Women. W tym środowisku poznała m.in. Barbarę Smith Bodichon (ur. 1827) i Elizabeth Garrett (ur. 1836), prowadzące kampanie na rzecz zwiększenia wyborczych praw kobiet, ich prawa do edukacji i niezależności finansowej.
Londyn i Cambridge Po śmierci ojca (1861) Emily Davies przeprowadziła się do Londynu. Włączyła się do starań o dopuszczenie kobiet do Uniwersytetu Londyńskiego, Oksfordzkiego i University of Cambridge oraz o inne prawa kobiet. Założyła stowarzyszenia Kensington Society i London Association of Schoolmistresses;